Goudsmid voor één dag

Er wordt steeds bewuster en persoonlijker getrouwd. Wie trouwt, wil dan ook zijn stempel op zijn feest drukken. Sommige koppels dokteren een leuk thema of concept uit dat ze laten realiseren door professionals. Anderen gaan nog een stapje verder en gaan zelf aan de slag. Zoals Daniel en Jessica, die bij juweelontwerper Wim Meeussen samen een verlovingsring maakten.

Wim Meeussen startte enkele maanden geleden met een nieuw concept voor de bruidegom. Veel mannen zijn immers op zoek naar een originele verlovingsring voor hun toekomstige bruid. Wim Meeussen wou op de manier de bruidegom de kans geven om zijn liefde voor zijn verloofde te vereeuwigen in een ring vol symboliek. Het concept sloeg meteen aan: mannen van alle kanten van het land komen speciaal naar Antwerpen om het goudsmeden in de vingers te krijgen. Jessica en Daniel zijn een van de gelegenheids-goudsmeden.
Daniel komt uit Londen, maar woont al jaren in Brussel waar hij als economist werkt voor de Europese Gemeenschap. Hij heeft ondertussen een huis gekocht in Brussel en wil er niet meer weg. Jessica komt uit Connecticut, vlakbij de staat New York en trok jaren geleden naar Frankrijk om er economie te studeren. Voor haar masters diploma en haar doctoraat trok ze naar Brussel. Daar leerde ze bijna vijf jaar geleden Daniel kennen. Het was liefde op het eerste gezicht. Het stel leerde elkaar kennen in een Brusselse kerk. Ze gaan trouwen op Valentijnsdag, romantischer kan niet.

Pas de deux
Daniel en Jessica zijn al lang bezig met de voorbereiding van hun Grote Dag. Om zoveel mogelijk ideeën op te doen, trokken ze naar een trouwbeurs in Antwerpen waar ze Wim Meeussen leerden kennen. Ze waren onmiddellijk gewonnen voor zijn concept “goudsmid voor één dag”. Aanvankelijk was het de bedoeling dat de bruidegom in het grootste geheim een ring zou smeden voor zijn geliefde, maar Daniel dacht daar anders over. “Ik wou dat het een creatie werd van ons twee, dat maakt het nog mooier. En bovendien is Jessica iemand die graag betrokken is bij alles, ik waag het mij niet om in mijn eentje een ring te bedenken, stel dat ze hem niet mooi vindt, het zou zonde zijn.” Daarom maakten ze met hun tweetjes een afspraak in het atelier van Wim Meeussen waar ze de hele namiddag aan de slag gingen. Ze hadden al hun trouwringen gekozen bij Wim Meeussen en wilden nu een verlovingsring voor Jessica in dezelfde stijl. Aangezien het stel graag samen danst, dachten ze aan een ring in twee lagen met een golvende lijn die het idee van samen dansen symboliseert.

Een dag in het atelier
Wim Meeussengeeft eerst een rondleiding in de winkel en legt Daniel en Jessica het volledige proces uit voor ze aan de slag gaan. Ze zullen eerst een prototype in zilver maken. Van de afgewerkte zilveren ring wordt een afdruk gemaakt in een mal met rubber. Eenmaal die mal klaar is, wordt een wassen afdruk gemaakt die naar de gieterij gaat. Daar wordt de uiteindelijke ring in goud gegoten volgens de zogenaamde “verloren was techniek”. Tenslotte wordt de gouden ring in het atelier van Wim Meeussen afgewerkt.

Het kleine atelier bevindt zich drie hoog in een prachtig art nouveau huis in de Wijngaardstraat, een smal verkeersvrij straatje in het historische hart van Antwerpen. Twee medewerksters zijn er bezig om juwelen af te werken. Wim neemt samen met Jessica en Daniel plaats aan zijn houten werkbank. Het vlammetje van de gasbrander wacht ongeduldig voor het aan de slag mag. Wim neemt een smalle strook zilver. Jessica en Daniel tekenen met een stift hoe ze de gegolfde rand willen. Een eerste versie wordt tot een ring gelast. Die wordt op een stalen stang geplaatst. Daniel en Jessica hameren erop los tot de ring perfect rond is. Hij blijkt te groot. Daniel en Jessica bepalen welk stuk eruit mag. Ze twijfelen eerst, maar Wim raadt hen aan om het scherpste kantje eruit te halen omdat het niet zo praktisch is. “Een scherpe rand oogt misschien wel mooi en apart maar hij kan haperingen in je kleren veroorzaken en dat is minder leuk”, zegt Wim. Ze volgen zijn advies op. “We zijn goudsmid voor een dag, maar we willen ook dat de ring perfect is, daarom volgen we het advies van Wim”, zegt Daniel.

Klaar voor de mal
Jessica vindt de ring nog te breed en laat hem wat versmallen, het is immers de bedoeling dat de trouwring en de verlovingsring samen aan dezelfde vinger gedragen worden.
Nadat de maat en de breedte van de ring bepaald zijn, kiest Daniel de plaats waar de diamant moet komen. Jessica neemt het polijsten voor haar rekening en doet dit met vaste hand. Wim zorgt voor het meest delicate gedeelte van de hele operatie : op de plaats van de diamant komt een soort metalen buisje dat perfect moet zitten. En dat vraagt ervaring en vakmanschap.
Wim maakt samen met Daniel een gietstift aan de draaibank. Hieraan wordt de ring bevestigd voor hij in de mal gaat. Omdat de ring perfect zuiver moet zijn, wordt hij eerst onder stoom gereinigd. Daniel neemt de ring in de tang en houdt hem in de stoom. Daarna gaat de ring in de mal waar hij 35 minuten op hoge temperatuur moet blijven.

Een bolleke in de Muze
Tijdens de wachtpauze gaan Wim, Jessica en Daniel een pint pakken in de Muze, het befaamde artiestencafé van Antwerpen. “Dat is het leuke aan dit concept: je bent als goudsmid op een heel persoonlijke manier met je klanten bezig, je deelt een mooi moment met hen. Vooral tussen pot en pint zoals nu kom je veel over hen te weten, de meesten vertellen ook spontaan hun verhaal. In die zin heb ik wel een droomjob: de mensen doen een beroep op mij voor de mooiste momenten uit hun leven,” zegt Wim Meeussen.

Daniel blijkt al heel goed ingeburgerd te zijn in België en bestelt meteen een De Koninck, alias een “bolleke”, hét bier van Antwerpen. Jessica is BOB en houdt het bij een thee. ”Daniel houdt van Belgisch bier, ik van Belgische chocolade”, lacht ze. “We zijn allebei verslingerd op België, we willen hier voor altijd blijven. België is een gastvrij land waar het goed is om leven. De gastronomie staat er op een hoog peil en het multiculturele van Brussel spreekt ons geweldig aan. We hebben Franstalige en Vlaamse vrienden. Het Frans beheersten we al, maar we doen nu ons best om ook Nederlands te leren. Als we kinderen krijgen, zullen we hen naar een tweetalige school sturen zodat ze Frans en Nederlands leren en thuis dan Engels spreken. Hoe meer talen je spreekt, des rijker je culturele achtergrond wordt.”

Niet alleen de verlovingsring, ook de hele trouwdag zal de rijke persoonlijkheid van deze twee jonge mensen weerspiegelen. “Op onze huwelijksdag zullen al die verschillende culturen verenigd zijn. We zullen de familie van de kerk naar de feestzaal brengen met een Londense dubbeldekker en de mis zal in het Engels, Frans en Nederlands opgedragen worden. Om het zo persoonlijk mogelijk te maken, werken zoveel mogelijk vrienden mee aan het feest. Een bevriende DJ zorgt voor de muziek, een andere vriend is chocolatier en zorgt voor het dessert. Omdat we allebei geëngageerde mensen zijn, zal ons feest plaatsvinden in de gebouwen van een doveninstituut dat we financieel steunen,” zegt Daniel.

Internationaal gezelschap
Op het huwelijk van Daniel en Jessica zullen talrijke nationaliteiten verenigd zijn. Daniel’s broer heeft ondertussen een gezin gesticht in Australië, zijn ouders komen uit Engeland terwijl de ouders, broers en zussen van Jessica uit Amerika komen. “Mijn beste vriendin zal er ook zijn. We zullen elkaar de komende maanden veel horen en zien want zij trouwt ook binnenkort. Ze was heel enthousiast toen ik haar vertelde van onze ring. Voor ons Amerikanen is Antwerpen het symbool van de diamant. Het feit van hier een unieke ring zelf te creëren, is gewoon de max. Ik denk dat er nog vrienden speciaal naar België zullen komen om hun ring hier te maken.”

Gelukkig dat Wim’s vrouw Lydia op de mal lette terwijl Wim met zijn gezelschap op café zat. Het gesprek duurde veel langer dan de mal nodig had om op te warmen. Een paar weken later keerde het dolverliefde stel terug naar Antwerpen om de gouden ring op te halen, een mooi moment dat ze niet licht zullen vergeten.

Tekst: Lut Clincke